Neoklasik Gelir Dağılımı Modeli Nedir? Detaylı Bilgilerle Keşfedin!

(Neoclassical model of income distribution) Neoklasik gelir dağılımı modeli, faktör paylarının belirlenmesinden ziyade faktör fiyatlarının oluşumuna odaklanmıştır. Ancak belirli varsayımlar altında bu analiz faktör payları meselesine de uygulanmıştır. Analizde mal talebinin sabit olduğu, kısa dönemde sermaye ve emek arzının veri alındığı ve her üretim düzeyinde emek ile sermayenin değiş tokuş edilebileceği varsayılmıştır. Bir faktörün kullanım miktarı sabitken diğerinin artırılması durumunda “azalan verim kanunu” devreye girecektir. Üretim fonksiyonu birinci dereceden homojendir. Faktörler örneğin üç katına çıkarıldığında toplam üretim de aynı oranda artmaktadır. Üç değişkenli (emek, sermaye ve toplam üretim) üretim fonksiyonunun çeşitli düzeylerinde alınan kesitlerle emek-sermaye koordinat sistemindeki izdüşümleri eş-ürün eğrileri setini oluşturur. Emek-sermaye oranı küçüldükçe (yani daha az emek, daha fazla sermaye kullanıldıkça) faktör fiyatları oranı artmaktadır. Emeğin fiyatı yükselirken, sermayenin fiyatı düşmektedir. Neoklasik gelir dağılımı teorisinin en çok eleştirilen noktası, faktör fiyatlarının marjinal ürün tarafından belirlendiği görüşüdür. Piyasa ekonomisinde bir faktörün fiyatının marjinal hasılasından yüksek olamayacağı açıktır. Ancak neoklasik dağılım teorisi, faktör fiyatlarının neden marjinal ürünlerinin altında oluşamayacağına dair kesin bir kanıt sunmamaktadır.