Kadınların İşgücüne Katılım Oranı: Detaylı Bilgiler ve Analizler
(Kadınların işgücüne katılma oranı) 15 yaş ve üstündeki kadın nüfus içindeki işgücu oranını gösterir. Kadınların çalışma hayatına daha fazla katılımı, ailelerin gelirlerini ve harcamalarını artırarak üretimi artırır ve ekonomiyi büyütür. Kadınların iş hayatına olan katkıları birçok ekonomik ve toplumsal faktörden etkilenmektedir. İnançlar ve dünya görüşleri, kadınların çalışma hayatına girmesi üzerinde de belirleyici bir rol oynar. İslam ülkelerinde kadınların işgücüne katılım oranı genellikle düşük seviyelerde kalmaktadır. Ancak Suudi Arabistan’da yüzde 23 olan bu oran, Endonezya’da yüzde 52’ye çıkmaktadır; bu durum, belirleyici faktörün dini inanışlar değil, siyasi ve sosyal yapı olduğunu göstermektedir. Dünya genelinde katılım oranı yüzde 47.7 olarak hesaplanırken, gelişmiş ülkelerde bu oran yüzde 70’in üzerine çıkmaktadır. Eğitim seviyesinin kadınların işgücüne katılımını olumlu yönde etkilediği bilinmektedir. Türkiye’de ilköğretim mezunu kadınların katılım oranı yüzde 20’lerde iken, üniversite mezunlarında bu oran yüzde 70’e yaklaşmaktadır. Kadınların işgücüne katılım oranları, tüm ülkelerde ‘U’ harfine benzer bir grafik çizer. Tarımın hâkim olduğu ve eğitim düzeyinin düşük olduğu dönemlerde, kadınlar genellikle ücretsiz aile işçileri olarak yüksek seviyelerde üretime katkıda bulunurlar. Tarımda makineleşme yaygınlaştıkça kırsal kadınlar evlerine çekilir ve ekonomik faaliyetleri, haftada bir kurulan pazarlarda ürettikleri tarımsal ürünleri satmakla sınırlı kalır.
Kırsal alandaki nüfus, iç göç ile kentlere yöneldiğinde kadınlar, ilk kuşak olarak ev hanımı olup çocukların bakımı ile ilgilenirler. Bu süreçte kadınların işgücüne katılımı ve girişimcilik arzusu azalır. Aile gelir düzeylerinin ve bireylerin eğitim seviyelerinin artmasıyla, kadınların işgücüne katılım eğilimleri tekrar güçlenmeye başlar.
Benzer bir süreç Türkiye’de de görülmektedir. Ancak Türkiye’de kadınların işgücüne katılım grafiği ‘U’ harfi yerine ‘V’ harfine benzemektedir.
90’lı yılların başında kadınların işgücüne katılım oranı yüzde 35 civarındaydı. İç göç sürecinde bu oran sürekli azalarak 2003’te yüzde 23.3’e düştü. 2007 sonrası ise bir artış süreci başladı ve 2019’da yüzde 35.0’a yükseldi. Bu artışta üniversite mezunları içindeki kadın oranının sürekli yükselmesi etkili oldu; ayrıca kent yaşamındaki geçim sorunları da kadınların çalışmasını zorunlu kıldı.
